Deze reeks van 36 beelden refereert naar de ukiyo-e serie ‘36 gezichten op de berg Fuji’ van Hokusai.

In tegenstelling tot de reeks van Hokusai is deze reeks niet gebaseerd op een bestaand landschap. Het is een imaginair landschap geïnspireerd door het patroon van verschillende schelpen.

Deze schelpen, zaagjes, worden in het Frans ‘Olives de Mer’ genoemd. Het zijn eenvoudige, weinig opvallende schelpen met subtiele kleurschakeringen en patronen die aan Japanse landschappen doen denken. In Oostende worden tijdens de zomer door kinderen met deze schelpen strandbloemen verhandeld.

Door de patronen te analyseren en op te delen in verschillende lagen binnen een vaste matrix kunnen de lagen van verschillende schelpen tijdens het drukken gecombineerd worden tot nieuwe landschappen. Ze suggereren beelden van verre oorden, groots en weids. Maar eigenlijk vinden ze hun oorsprong in het eenvoudige, kleine, bijna onzichtbare van heel dichtbij.